Co może wprowadzić dowódca
Większość działań ma charakter organizacyjny, nie wymaga inwestycji i leży w kompetencjach dowódcy jednostki lub zastępu.
Pięć działań
Wydzielone miejsce na brudne ŚOI
W pojeździe i w strażnicy. Nic z tego nie należy do kabiny ani do domu.
Zasada w pojeździe
Po akcji umyć szyję, twarz, nadgarstki i dłonie środkiem myjącym i wodą, jak najszybciej prysznic.
Standard: prysznic w ciągu godziny
Po każdej akcji z produktami spalania. Jeśli pozwalają na to siły i środki na miejscu akcji, jak najszybciej skierujcie pierwszych ratowników pod prysznic: pierwsza rota jest narażona na największe skażenie.
Wyposażenie pod ręką
Środek myjący i woda do spłukania w pojeździe, chusteczki tylko jako rezerwa, krem w strażnicy.
Fachowe czyszczenie ŚOI
Oraz środki ochrony dla osoby, która myje sprzęt.
Dawać przykład
Gdy dowódca przestrzega oczyszczania i traktuje je jako część służby, jednostka je przejmie.

Lista kontrolna w strażnicy
- Na każdym pojeździe są worki na skażone ŚOI.
- Na każdym pojeździe jest środek myjący i woda do spłukania, chusteczki nawilżane tylko jako rezerwa.
- Strażnica ma oznaczoną strefę brudną i czystą.
- Pod prysznicami jest łagodny preparat na tłusty brud i miękkie myjki.
- Przy prysznicach jest krem regenerujący.
- Konserwator, który myje sprzęt, ma rękawice, fartuch, ochronę oczu i półmaskę.
- Dostępne są zapasowe ŚOI, aby nikt nie musiał zakładać brudnego.
Jak robią to inni
W Stanach Zjednoczonych mokra dekontaminacja wstępna bezpośrednio na miejscu akcji („on-scene gross decon”) to powszechna praktyka.

- On-Scene Gross Decontamination (Miami-Dade Fire Rescue)
Spłukanie ŚOI wodą z mydłem zaraz po wyjściu i przetarcie skóry. Zob. też artykuł w Fire Engineering. - Post-Fire Cold Weather Wet Decon (Firefighter Nation)
Mokra dekontaminacja przy −8 °C. Odpowiedź na zarzut, że zimą się nie da. - Zdjęcia z DVIDS
Strażacy bazy lotniczej Mountain Home (Idaho) podczas dekontaminacji przy pożarze domu jednorodzinnego. Fot.: U.S. Air Force / SSgt Anne Ortiz.
Co pomogłoby dalej
Brakuje jednolitej procedury sprawdzania, czy strażak jest po pożarze naprawdę czysty. Zagraniczne badania stosują wymazy ze skóry szyi, nadgarstków i dłoni po akcji i ponownie po oczyszczeniu, z laboratoryjnym oznaczeniem WWA. Taka procedura pozwoliłaby porównywać środki myjące i akcesoria w rzeczywistych warunkach i oprzeć wewnętrzne standardy na własnych danych.
Jej częścią powinna być też ocena tolerancji skóry przy wielokrotnym stosowaniu: przeznaskórkowa utrata wody (TEWL), nawilżenie, zaczerwienienie i dolegliwości strażaków przez kilka tygodni służby. Badania terenowe nie oceniały dotąd podrażnień skóry po oczyszczaniu.